Kościół drewniany pw. św. Jakuba w Dobrosołowie został zbudowany około 1540 r. Przebudowany w 1749 r., był odnawiany w 1800 r. i następnie w 1980 r. Pracujący w parafii od 4 lat proboszcz ks. Franciszek Smolarski, wspomagany przez wiernych, rozpoczął w ubiegłym roku generalny remont świątyni. Prace miały być prowadzone przez 3 lata. Wykonawcą była firma Józefa Paczki z Nowego Targu. Rok temu przeprowadzono generalny remont prezbiterium oraz zakrystii i położono nad nimi dach z gontów. W tym roku przystąpiono do drugiej części remontu, tj. do prac w głównej nawie kościoła.

7 czerwca br. ok. godz. 14.00 w świątyni wybuchł pożar. Rozprzestrzeniał się błyskawicznie od miejsca między górną belką a dachem. Mimo wysiłku pracowników - górali i miejscowych parafian, mieszkańców Dobrosołowa, nie udało się opanować rozszalałego żywiołu. Początkowo próbowano tłumić pożar gaśnicami, jednak bezskutecznie. Wezwano straż pożarną i nie czekając na jej przybycie, z narażeniem życia zaczęto ratować wyposażenie kościoła. Wnętrze świątyni wypełniały ogień, dym i toksyczne opary. Parafianie uratowali tabernakulum z Najświętszym Sakramentem, dwa obrazy: św. Jakuba - patrona i św. Barbary z bocznych ołtarzy, szaty liturgiczne i księgi. Kilkakrotnie podejmowano próbę wejścia do płonącego kościoła, by wynieść obrazy Przemienienie Pańskie i Madonna z Dzieciątkiem. Niestety, nie zdołano ich uratować. Podczas ocalania wyposażenia kościelnego jeden z ratujących, Zygmunt Łuczak, doznał poparzeń, na szczęście niegroźnych w skutkach.

Ludzie rozpaczali widząc, że nic już nie mogą uczynić dla ratowania swego kościoła. Kiedy na miejsce przybyły wozy bojowe straży pożarnej, płonął on jak pochodnia. W akcji gaśniczej brało udział 18 jednostek strażackich; z Konina sprowadzono 42-metrowy podnośnik. Tlące się ściany kościoła strażacy pokryli grubą warstwą piany. Na próżno, ogień i tak wydostawał się na zewnątrz.

"Spłonęły wszystkie zabytkowe ołtarze, zniszczeniu uległa też ambona i chrzcielnica; nie ma już nic, tylko zgliszcza" - ks. Franciszek Smolarski, proboszcz parafii, jest głęboko wstrząśnięty. W pochodzącym z XVII w. ołtarzu głównym znajdował się obraz Matki Bożej i rzeźby Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Spłonęła też rzeźba Chrystusa Frasobliwego i kropielnica (XVI w.), ogień strawił krucyfiksy ( XVIII w.) i znajdujące się na belce tęczowej późnogotyckie rzeźby Matki Bożej i św. Jana.

Obecnie dla potrzeb sprawowania kultu zaadaptowano niewielką kaplicę przedpogrzebową. Z belek i desek, które miały wzmocnić dach kościoła, górale zbili podłogę tymczasowej wiaty. Najtrudniejsze chwile parafianie i Ksiądz Proboszcz przeżyli w pierwszą niedzielę po pożarze: wszyscy płakali... Nastrój żalu i smutku panował w uroczystość Bożego Ciała. Ostatni z ołtarzy na trasie procesji był ustawiony na tle spalonego kościoła, na ten bolesny widok spoglądano przez łzy, ze ściśniętym sercem: Nie mamy, nie mamy kościoła!

W tej rozpaczy wspólnota wiernych z Dobrosołowa nie została pozostawiona sama sobie. Pożar świątyni wstrząsnął całą diecezją włocławską. Na miejsce tragedii jeszcze tego samego dnia przyjechał biskup ordynariusz Bronisław Dembowski, który wracał z bierzmowania ze Zduńskiej Woli. Pasterz diecezji przybył, by dzielić ból razem z parafianami i Księdzem Proboszczem, ale także po to, by nieść im słowa pociechy.

Losy spalonej świątyni zostaną rozstrzygnięte po wykonaniu ekspertyz. Stosowne decyzje podejmą znawcy przedmiotu, wśród nich także konserwatorzy sztuki.