W Górce Klasztornej, w gościnnym Domu Pielgrzyma Zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny, w dniach od 10 do 15 lipca br. odbyła się Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin (ORAR IIo) oraz rekolekcje wprowadzające w duchowość małżeńską. Łącznie przybyło 16 par małżeńskich wraz z dziećmi, głównie z diecezji gnieźnieńskiej.

Konferencje prowadzone przez ks. Piotra Wencla na nowo uświadomiły nam konieczność stawania się nowym człowiekiem oraz budowania nowej wspólnoty, otwartej na ewangelizację. Wyrosło w nas głębokie pragnienie wprowadzania cywilizacji miłości, jako nowej kultury, która w trzecim tysiącleciu ma na nowo przybliżyć ludzi do miłującego Boga.

Czas spędziliśmy w ukrytym wśród pól, najstarszym miejscu objawienia Matki Bożej. Cisza i spokój tego miejsca sprzyjały głębokiemu spotkaniu ze Stwórcą w Jego Słowie, podczas Namiotu Spotkania - modlitwie osobistej i dzielenia się Ewangelią - wspólnego rozważania Pisma Świętego.

Praktyczne rady oraz własne doświadczenie, jakim podzieliła się z nami s. Wirginia ze Zgromadzenia Sióstr Dominikanek, ułatwiały wszystkim pełniejszy udział w modlitewnym spotkaniu z Ojcem Niebieskim. Najważniejszym momentem każdego dnia była Msza św., sprawowana przed cudownym obrazem Matki Bożej Góreckiej. Wspaniała oprawa liturgiczna i muzyczna, poczucie wspólnoty sprzyjały głębokiemu przeżyciu Eucharystii. Wielką łaską w Roku Świętym była możliwość codziennego uzyskiwania odpustu jubileuszowego. Z radością gościliśmy bp. Bogdana Wojtusia, którego rozważania o nowej cywilizacji miłości, dopełniło pragnienie jej realizacji w codziennym życiu przez nasze rodziny. Ksiądz Biskup przypomniał między innymi treść encykliki Evangelium vitae Jana Pawła II. Wynika z niej, że prawo i szacunek dla życia ludzkiego, od poczęcia do naturalnej śmierci, potwierdza autentyczność naszego zaufania Bogu, stąd w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym, a nawet politycznym dokonywane wybory powinny stawiać nas po stronie promocji życia ludzkiego. Jako chrześcijanie nie możemy popierać ludzi zachęcających do aborcji i eutanazji, a nawet tylko na nią zezwalających.

Rodzina jest miejscem szczególnym. Jest domowym Kościołem, w którym małżonkowie, obdarzając się wzajemną miłością, wspólnie uświęcają się w drodze do Boga. Atmosfera rekolekcji pozwoliła nam spojrzeć na nowo na nasze małżeństwa. Wspólne spędzenie całego dnia bez absorbujących kłopotów codzienności umożliwiło nam "odświeżenie" spojrzenia na współmałżonka.

Czulsze powiedzenie "kocham cię", przytulenie i zachwyt w oczach oraz odnowienie przyrzeczeń ślubnych ożywiły miłość, którą Bóg pobłogosławił przed laty w sakramencie małżeństwa. Łatwiej było więc zdobyć się na słowo "przepraszam" podczas wieczornej modlitwy małżonków i zaprosić Chrystusa do uczestniczenia w dialogu małżeńskim. Ufamy wszyscy, że miłość umocniona wieloma łaskami, otrzymanymi podczas tych rekolekcji, okaże się silniejsza od wszelkich słabości i kryzysów, jakie nieraz przejdą przez nasze rodziny. Pełne uczestnictwo w rekolekcjach było możliwe dzięki posłudze diakonii wychowawczej, która organizowała wspaniałą opiekę wychowawczą nad dziećmi.

Wieczory, jak zawsze w ruchu oazowym, pogodne i wesołe, ukazały nam wartość czasu spędzonego z dziećmi na wspólnej zabawie, żartach i chwaleniu Pana. Atrakcją dla dużych i małych były mecze piłkarskie, w których tatusiowie techniką wyrównywali braki kondycyjne. Znaleźliśmy czas na zwiedzenie sanktuarium, o którym ciekawie opowiadał nam kleryk Paweł. Ufając Bogu, że spełni to, o co zgodnie proszą Go Jego dzieci, zanosiliśmy modlitwy wstawiennicze za przyczyną Matki Góreckiej.

Podczas nabożeństwa rozesłania przyjęliśmy Światło Chrystusa, które umocni nas, aby w swoim środowisku dawać świadectwo Bożej Miłości.