Kilkadziesiąt lat temu, mimo rygorystycznych zakazów wydawanych przez władze PRL-u, mieszkańcy Lublina i okolic robili dosłownie wszystko, by stanąć przed zapłakaną Matką. Wyniszczeni przez lata okupacji hitlerowskiej i gorzko rozczarowani nową niewolą, spodziewali się od Boga znaku miłosierdzia i łaski. Dla wielu zapłakana twarz Madonny stała się szczególnym znakiem Bożej interwencji, na który odpowiedzią była żarliwa modlitwa, oblężone konfesjonały i wzmożona pobożność maryjna. Pierwsze dni, tygodnie i miesiące po „znaku łez” obfitowały modlitwą przed obrazem Płaczącej Pani, jednak z czasem zainteresowanie wiernych jakby osłabło. Trudne lata komunizmu, wypełnione jawną niesprawiedliwością i rzucaniem „kłód pod nogi” wiernym Kościoła katolickiego, z pewnością wpłynęły na nieznaczny tylko rozwój kultu Matki Bożej z lubelskiej katedry. Jednak prawdę przekazywały serca i umysły w rodzinnej tradycji i w spontanicznej, osobistej modlitwie.
Dopiero po 25 latach, przy potwierdzeniu społecznego zapotrzebowania wiernych na publiczne krzewienie kultu, stworzono w katedrze ku temu możliwość. Obraz został wyeksponowany i oświetlony, a ołtarz przystosowany do odprawiania przy nim Mszy św. na wzór jasnogórski, czyli twarzą do Obrazu. W rocznicę cudownych objawień w 1981 r. po raz pierwszy sprawowano nabożeństwo na placu przed katedrą, a procesja z Obrazem przeszła ul. Królewską. W tej uroczystości wzięło udział ok. 30 tys. wiernych. Pierwsza procesja wpisała się w pamięć łzami, wzruszeniem i chęcią dotknięcia cudownego obrazu Matki Bożej. Równie niezwykły przebieg miały uroczystości z okazji 50. rocznicy „cudu łez”, kiedy w atmosferze wielkiego rozmodlenia obraz Matki Bożej niesiony był ulicami miasta w procesji różańcowej.
Główne uroczystości ku czci Matki Bożej Płaczącej przypadają na dzień cudu - 3 lipca. Kiedyś poprzedzała je nowenna, która przed kilku laty przybrała postać Tygodnia Maryjnego. Tematyka podejmowanych wówczas kazań i modlitw odpowiada aktualnym potrzebom życia Kościoła i archidiecezji. Liczne prośby i dziękczynienia, przedkładane Bogu w tych dniach za przyczyną Matki Bożej Płaczącej, są dowodem zarówno zakresu kultu, jak i niezachwianej wiary ludzi, że to miejsce Matka Boża w sposób szczególny dla siebie obrała. Ponadto codziennie - w dni zwykłe - jest sprawowana Msza św. przy ołtarzu Matki Bożej. We wszystkie wtorki o godz. 19.00 i soboty o godz. 9.00 odprawiana jest Msza św. w intencjach zbiorowych, transmitowana przez Radio Plus Lublin. Każdego trzeciego dnia miesiąca po uroczystej liturgii Mszy św. o godz. 19.00 odbywa się czuwanie maryjne, zakończone Apelem Jasnogórskim oraz indywidualnym błogosławieństwem kapłańskim. Codziennie, niezależnie od pory, przed Płaczącą Panią pochylają się dziesiątki lublinian i przyjezdnych, pewnych Matczynego wstawiennictwa.