Nowo wyświęceni kapłani to: ks. mgr Paweł Czarnecki z parafii pw. św. Stanisława Kostki w Pułtusku, ks. mgr Michał Fordubiński z parafii pw. św. Brata Alberta w Makowie Maz., ks. mgr Tomasz Kalinowski z parafii Kurowo, ks. mgr Tomasz Kaszanek z parafii Bulkowo, ks. mgr Robert J. Kępczyński z parafii pw. św. Józefa w Pułtusku, ks. mgr Paweł Kowalski z parafii pw. św. Wojciecha w Przasnyszu, ks. mgr Krzysztof Lewandowski z parafii Świedziebnia, ks. mgr Krzysztof Nowak z parafii Sochocin, ks. mgr Jarosław Szumański z parafii Jeżewo i ks. mgr Wiesław Jóźwiak z parafii Sikórz.
Posyłając Księży Neoprezbiterów do pracy w Winnicy Pańskiej, Biskup Płocki powiedział do nich: „Kapłaństwo jest wieczne. Chcę to z całą mocą podkreślić. W dzisiejszym świecie ludzie czynią wiele rzeczy na próbę: kochają się na próbę, zawierają związki małżeńskie i rodziny na próbę, podejmują zobowiązania, z których się wycofują. Taka postawa jest fałszywa: nie ma miłości na próbę, nie ma rodzin na próbę i nie ma tym bardziej kapłaństwa na próbę.
Wasze kapłaństwo ma być szczere i autentyczne. Macie nie tylko organizować modlitwę, ale gorliwie z serca się modlić; nie tylko mówić o Bogu, ale z Nim rozmawiać; nie tylko macie umacniać wiarę innych, ale sami macie być przykładem żywej wiary; nie tylko wzbudzać w ludziach nadzieję, ale sami mieć głęboką nadzieję w Bogu; nie tylko uczyć o miłości, ale sami kochać ludzi, być dla nich dobrymi i życzliwymi.
Kościół przez posługę biskupa posyła was do ludzi, którzy otoczą was szacunkiem i miłością. Nie będzie tak jednak się działo ze względu na wasze osobiste zasługi, ale dlatego, że ludzie będą w was widzieć reprezentantów Chrystusa i liczącego 2000 lat Jego Kościoła. Mówię o tym, byście nie popadli w pychę, chełpliwość, lecz mieli tego głęboką świadomość.
Każdy z obecnych tu kapłanów doskonale wie, że życie kapłańskie związane jest także z bólem, cierpieniem, także na was przyjdą chwile próby, choć życzymy, by było ich jak najmniej. Gdy jednak was spotkają, pamiętajcie, co powiedział Chrystus: »Kto chce iść za Mną, niech weźmie swój krzyż i niech mnie naśladuje« (por. Łk 9, 23). Pamiętacie zapewne z seminarium słowa, które napisał św. Ignacy Antiocheński do Polikarpa: »Bądź nieugięty jak uderzane młotem kowadło«. Wy również macie być mocni Chrystusową wiarą; mocni w przeciwstawianiu się złu i grzechowi. Biada, gdybyście splamili kapłaństwo trwaniem w grzechu, nieczystością, rozpustą, nienasyconym głodem rzeczy. Życzymy, by było ono jak najpiękniejsze i najbardziej owocne.
Jesteście kapłanami Chrystusa w Kościele katolickim. Musicie pamiętać, że Kościół to nie stowarzyszenie czy klub dyskusyjny, lecz wspólnota wiary, ustanowiona przez Chrystusa. Ma ona określoną doktrynę, którą trzeba wyznawać, chcąc być jej członkiem; ma moralność, według której trzeba żyć; ma wreszcie ustanowioną przez Chrystusa hierarchię, która stoi na straży tej wspólnoty. Na nowej drodze pięknego kapłańskiego życia życzymy wam wszystkim szczęść Boże!”.
Do pięknych i głębokich słów Księdza Biskupa również nasza Redakcja dołącza najserdeczniejsze życzenia. Niech dobry Bóg, który sam Was wybrał, obdarza potrzebnymi łaskami i siłą do pełnienia trudnej i odpowiedzialnej posługi kapłańskiej, zaś Chrystus posłuszny, ubogi i czysty będzie wzorem w jej pełnieniu.