„Gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: «Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon»” (Mt 2,1-2).
Kościoły chrześcijańskie na Zachodzie, a także w Polsce 6 stycznia obchodzą uroczystość Objawienia Pańskiego (święto Epifanii), zwane popularnie świętem Trzech Króli. Jest ono jednym z najstarszych świąt w chrześcijaństwie.
Dzień Trzech Króli jest świętem Objawienia Boga światu, zwanym po grecku Epifaneją. Był on obchodzony już w III wieku na pamiątkę opisanego w Ewangelii według św. Mateusza hołdu, jaki Trzej Królowie (Trzej Mędrcy ze Wschodu) złożyli Dzieciątku Jezus. Pierwsi chrześcijanie w tym dniu świętowali Boże Narodzenie. Dopiero pod koniec IV wieku do liturgii Kościoła wprowadzone zostały dwie odrębne uroczystości: Narodzenia Pańskiego (25 grudnia) i Objawienia Pańskiego - Trzech Króli (6 stycznia). Ta ostatnia zamyka cykl świąteczny Bożego Narodzenia. Według innych źródeł, data 6 stycznia w pierwszych wiekach chrześcijaństwa wyznaczała początek roku liturgicznego, dla podkreślenia, że Kacper, Melchior i Baltazar byli przedstawicielami ludów, do których zgodnie z zapowiedziami proroków przyszedł Jezus.
W Kościele katolickim uroczystość Objawienia Pańskiego jest świętem nakazanym. Oznacza to, że wierni są zobowiązani w tym dniu do uczestnictwa we Mszy św. oraz do powstrzymania się od wykonywania tych prac i zajęć, które mogą utrudnić oddawanie Bogu należnej czci. W tym dniu w kościołach wspomina się misje i misjonarzy, którzy często narażając własne życie i zdrowie, głoszą światu światłość w osobie Jezusa Chrystusa.

K + M + B 2006

Od XV/XVI wieku w kościołach w uroczystość Objawienia Pańskiego - Trzech Króli poświęca się kadzidło i kredę. Kredą oznaczamy drzwi naszych domów na znak, że w naszym mieszkaniu przyjęliśmy Wcielonego Syna Bożego. Piszemy na drzwiach litery K+M+B, które mają oznaczać imiona Trzech Mędrców lub też mogą być pierwszymi literami łacińskiego zdania: Christus mansionem benedicat, co znaczy: (Niech) Chrystus mieszkanie błogosławi. Zwykle dodajemy do tych liter aktualny rok.
Kadzidłem okadzamy nasze mieszkania.
Doroczna wizyta księdza, zwana potocznie kolędą, nawiązuje do odwiedzin Trzech Króli i powinna odbywać się właśnie w tym dniu, co z praktycznych względów jest niemożliwe.
W dawnej Polsce, za czasów króla Jana Kazimierza, był zwyczaj, że w uroczystość Objawienia Pańskiego sam król składał na ołtarzu jako ofiarę wszystkie monety bite w roku ubiegłym. Święconym złotem dotykano całej szyi, by uchronić ją od choroby. Kadzidłem okadzano domy i nawet obory, a w nich chore zwierzęta. Na wsiach pod koniec obiadu świątecznego roznoszono ciasto. Kto otrzymał ciasto z migdałem, był królem migdałowym. Dzieci chodziły po domach z gwiazdą i śpiewem kolęd, otrzymując od gospodyni „szczodraki”, czyli rogale, bądź też inne smakołyki. Wieczorami całymi rodzinami w tym dniu śpiewano kolędy o Trzech Królach. Czas od Bożego Narodzenia do Trzech Króli uważano tak dalece za święty, że nie wykonywano w nim żadnych ciężkich prac, takich jak np.: młocki, mielenia ziarna na żarnach; kobiety nawet przerywały przędzenie.

Jan Paweł II a Objawienie Pańskie

Uroczystość Objawienia Pańskiego była w szczególny sposób świętowana przez Papieża Jana Pawła II. Jego następcą w Krakowie został kard. Franciszek Macharski. Papież nowemu arcybiskupowi przekazał sakrę biskupią właśnie w uroczystość Trzech Króli, 6 stycznia 1979 r. Kard. Macharski wspominał później, że Jan Paweł II podarował mu złoty pektorał, który sam odziedziczył po kard. Adamie Stefanie Sapiesze. Powiedział wtedy: „To należy do arcybiskupa krakowskiego”. Kard. Macharski wiedział, jak bardzo Papież był przywiązany do krzyża Sapiehy, więc zrobił jego kopię, którą Jan Paweł II wdzięczny, chętnie nosił.
6 stycznia 2001 r. Jan Paweł II zakończył uroczystości Wielkiego Jubileuszu, zamykając Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra. Dzień wcześniej Drzwi Święte zostały zamknięte przez papieskich legatów w trzech patriarchalnych bazylikach Rzymu.
Tradycją stało się to, że Jan Paweł II w uroczystość Objawienia Pańskiego udzielał sakry biskupiej. I właśnie 6 stycznia 2003 r. Papież udzielił jej dwunastu duchownym. Po Mszy św. Jan Paweł II wygłosił przemówienie połączone z modlitwą Anioł Pański, w którym wyjaśnił znaczenie święta Trzech Króli: „Dzisiejsza uroczystość ukazuje powszechne i misyjne powołanie Kościoła. (...) Jest to szczególnym zadaniem Apostołów i ich następców, biskupów”.

XX Światowe Dni Młodzieży

Wszystkie Światowe Dni Młodzieży - według zamysłu Jana Pawła II - podejmują pewną myśl biblijną. Tematem ostatnich - XX Światowych Dni Młodzieży w Kolonii były słowa z Ewangelii według św. Mateusza: „Przybyliśmy oddać Mu pokłon” (Mt 2, 2). Jest to zawołanie uczonych Mędrców czy też, jak nazwie ich późniejsza tradycja - Trzech Króli, którzy po narodzeniu Chrystusa przybyli ze Wschodu do Jerozolimy z zapytaniem o nowo narodzonego Króla żydowskiego: „Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Przez wybór tych słów Ojciec Święty odniósł się jednoznacznie do oryginalnego charakteru Kolonii - miasta, w którego katedrze czczone są relikwie Mędrców.
W swoim orędziu na XX ŚDM 2005 Ojciec Święty Jan Paweł II napisał: „Jeśli w Dziecięciu, jakie Maryja tuli w swych ramionach, Mędrcy rozpoznają i wielbią Oczekiwanego przez narody i Zapowiadanego przez proroków, my dzisiaj możemy czcić Go w Eucharystii i rozpoznawać jako naszego Stwórcę, jedynego Pana i Zbawiciela. Oddajcie cześć jedynemu prawdziwemu Bogu, przyznając Mu pierwsze miejsce w Waszym życiu!”.