Problem osób niepełnosprawnych, to zjawisko znane, ale mało dostrzegane przez społeczeństwo. Na co dzień możemy ich spotkać na ulicach naszych miast, często przechodząc obojętnie obok tych, których los doświadczył szczególnie boleśnie. Wielu z nas mijając ich w ulicznym tłoku nigdy nie zastanawiało się bliżej nad nieszczęściem, które niespodziewanie może stać się także naszym bądź naszych bliskich udziałem. Często właśnie wtedy gros osób zaczyna myśleć inaczej, stając oko w oko z tą bolesną prawdą.

Jakże więc pozytywnie należy odnosić się do każdej inicjatywy na rzecz poprawy bytu i warunków życia naszych braci sprawnych inaczej. Tak jest w przypadku Jarosławia, gdzie istnieje i działa Stowarzyszenie Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Zadaniem tej organizacji jest integracja osób niepełnosprawnych ze środowiskiem ludzi zdrowych. Dzięki staraniom wspomnianego Stowarzyszenia, skupiającego w swych szeregach 384 osoby, począwszy od dzieci, po młodzież, codziennie korzystających z różnych form pomocy; powstanie grupowy dom rodzinny, docelowo dla czterdziestu osób.

55-arową działkę pod budowę przekazała w czerwcu br. Rada Miasta Jarosławia. Rozpoczęliśmy prace przy niwelacji terenu - powiedział Mariusz Mituś, wiceprezes Stowarzyszenia. Równocześnie kończymy przygotowanie wniosków do fundacji polskich i zagranicznych wspomagających to dzieło - dodaje. Mamy nadzieję, że w roku bieżącym uda się nam zrealizować pierwszą fazę budowy. Według zamierzeń władz Stowarzyszenia, pierwsza grupa 10 osób zamieszka w ośrodku jesienią przyszłego roku. Następni lokatorzy wprowadzą się w miarę pozyskiwania środków, co pozwoli na kontynuację prac budowlano-wykończeniowych. Każdy z czterech domów, bowiem taka liczba jest w planie, będzie tak usytuowany, że będzie stanowił odrębny obiekt. Domy te w myśl założeń pomysłodawców mają wrastać w otoczenie. Nie będą też różniły się niczym szczególnym. Zamieszkają w nich osoby pełnoletnie, odpowiednio do tego przygotowane, które po śmierci swych rodziców czy opiekunów nie trafią, jak to zwykle bywa, do Domów Pomocy Społecznej, lecz przy niewielkiej pomocy personelu-asystentów, będą mogły normalnie funkcjonować. Założenie jest takie, by nie była to instytucja, lecz prawdziwy, rodzinny dom, w którym każdego z mieszkańców czekają zwykłe, codzienne obowiązki, jak sprzątanie, gotowanie, robienie zakupów. Do południa niepełnosprawni uczestniczyć będą w zajęciach, warsztatach terapii zajęciowej, bądź pracować w zakładzie, którego tworzenie jest w toku. Po południu natomiast aktywny wypoczynek, rekreacja czy realizacja innych form zainteresowań. Chodzi nam przede wszystkim, by było to ustawiczne kształcenie, ciągłe uczenie się czegoś nowego, poznawanie życia w zakresie dostępnym dla tych ludzi. By osoby te nie były zamknięte przed światem, lecz w pełni angażowały się w jego rozwój i żyły aktywnie - podkreśla Mariusz Mituś.

Realizacja tego przedsięwzięcia była i jest możliwa dzięki finansowemu wsparciu wielu instytucji, fundacji i organizacji społecznych, zarówno krajowych jak i zagranicznych. Przyjęta formuła zdaniem osób zaangażowanych w to dzieło jest jedyną w archidiecezji przemyskiej i jedną z nielicznych w kraju. Należy jedynie ubolewać, że trudności finansowe nie pozwalają na realizację większej ilości tego typu przedsięwzięć, dla tych, którzy przecież żyją i czują tak samo, jak my.