Obecna Godzina czytań jest dostosowana do odmawiania o każdej porze dnia i nocy, a nawet i poprzedniego dnia po odmówieniu Nieszporów i zapadnięciu nocy. Dawniej godzina ta nazywana wigilią, matutinum lub jutrznią, była modlitwą nocną. Godzina czytań podaje do rozważenia wiernym, a zwłaszcza osobom szczególnie Bogu poświęconym obfity skarbiec Pisma Świętego oraz najpiękniejsze teksty autorów pism dotyczących życia duchowego. „Bogactwa objawienia i tradycji podane w Godzinie czytań przyczyniają się do większego postępu duchowego”.
W skład Godziny czytań wchodzą: hymn, psalmy, dwa czytania (pierwsze wyjęte z Pisma Świętego, drugie zaczerpnięte z pism Ojców Kościoła albo innych autorów kościelnych, albo też z hagiografii), responsorium i modlitwa końcowa.
Godzinę czytań rozpoczyna się wezwaniem wtedy, gdy się ją odmawia przed Jutrznią. Składa się ono z wersetu: „Panie, otwórz wargi moje, a usta moje będą głosić Twoją chwałę”, a następnie odmawia się psalm 95. Zamiast tego psalmu można odmówić psalm 100, 67 albo 24. Jeśli jeden z tych psalmów znajduje się w oficjum danego dnia, należy go zastąpić psalmem 95. W przeciwnym razie zaczyna się od wersetu: „Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu. Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen. Alleluja” (opuszcza się w Wielkim Poście).
Następnie odmawia się hymn. Hymn na niedziele i dni powszednie umieszczono na początku każdego okresu liturgicznego. Hymn na uroczystości albo święta znajduje się w tekstach własnych bądź we wspólnych. We wspomnienia świętych, jeśli nie ma hymnu własnego, wolno go dowolnie wybrać albo z tekstów wspólnych, albo z bieżącego dnia tygodnia.
Po hymnie odmawia się trzy psalmy. Triduum Paschalne, dni oktawy Wielkanocy i Narodzenia Pańskiego, a także uroczystości i święta mają własne psalmy i antyfony. Niedziele wielkanocne mają własne antyfony zaznaczone w tekstach okresowych. W niedziele i dni powszednie bierze się psalmy i antyfony z bieżącego układu psałterza. Tak samo we wspomnieniach o świętych, z wyjątkiem tych, które mają własne psalmy i antyfony.
W dalszej kolejności odmawia się werset, który stanowi przejście od psalmodii do słuchania czytań.
Czytania są dwa w Godzinie czytań. Pierwsze jest biblijne z własnym responsorium. Sam układ czytań Pisma Świętego w Godzinie czytań uwzględnia okresy liturgiczne, jak i układ czytań Mszy św. Liturgia Godzin wiąże się z Mszą św. w ten sposób, by te dwa układy czytań uzupełniały się wzajemnie i dawały pełny obraz historii zbawienia. W Godzinie czytań, jak i w pozostałych częściach Liturgii Godzin nie czyta się Ewangelii, gdyż jest ona czytana w całości podczas Mszy św. Nowy Testament czyta się w całości każdego roku po części w Liturgii Godzin, a po części we Mszy św. Ze Starego Testamentu wybrano te czytania, które mają większe znaczenie dla zrozumienia dziejów zbawienia i dla ożywienia pobożności wiernych.
Czytanie drugie stanowią teksty Ojców Kościoła lub innych pisarzy kościelnych i są podane w tym samym miejscu, co czytania z Pisma Świętego wraz z responsorium. Można także posłużyć się tekstami z innego lekcjonarza. W uroczystości i święta ku czci świętych bierze się własne czytania hagiograficzne podane na dany dzień, a gdy go nie ma, można go wziąć z tekstów wspólnych o świętych. W dni, w które przypadają wspomnienia o świętych i które obchodzi się, bierze się także czytania hagiograficzne z dnia bieżącego.
W niedziele (poza okresem Wielkiego Postu), podczas oktawy Wielkanocy i Narodzenia Pańskiego oraz w uroczystości i święta po drugim czytaniu i po responsorium odmawia się hymn „Ciebie, Boże chwalimy” albo w wersji ludowej „Ciebie, Boga, wysławiamy”.
Godzinę czytań kończy się modlitwą przypadającą na dany dzień oraz aklamacją: „Błogosławmy Panu”. Odpowiedź: „Bogu niech będą dzięki”.
Jeżeli Godzinę czytań odmawia się bezpośrednio przed inną godziną, to wówczas na początku Godziny czytań można odmówić hymn tej następującej godziny (np. Jutrzni, Nieszporów, Modlitwy w ciągu dnia). Na końcu opuszcza się modlitwę oraz werset: „Błogosławmy Panu”, a na początku tej kolejnej godziny nie odmawia się wersetu: „Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu” i „Chwała Ojcu”.
Wigilię Paschalną obchodzi cały Kościół w sposób, jaki przewidują to księgi liturgiczne. Wigilie celebrowane przed niedzielami bądź uroczystościami mają swoje źródło w Wigilii Paschalnej.
Wigilia Paschalna zastępuje Godzinę czytań. Ci, którzy nie biorą udziału w Wigilii Paschalnej, powinni przeczytać przynajmniej cztery czytania z Wigilii razem ze śpiewami międzylekcyjnymi i modlitwami.

(Literatura: „Ogólne wprowadzenie do Liturgii Godzin”, t. 1, Poznań 1982; W. Głowa, „Modlitwa liturgiczna - Liturgia Godzin”, Przemyśl 1996, s. 61-62).