Czas podarowany jest bardzo ważny, niemal kluczowy. Minimum raz w tygodniu, nie mniej niż przez dwie godziny - to oczekiwania ze strony hospicjum w stosunku do wolontariuszy, którzy chcą się zaangażować w pomoc w hospicjach czy domach opieki długoterminowej.
- Chodzi o to, żeby ktoś, kto decyduje się na taką formę aktywności, był z nami choćby tylko trochę związany - tłumaczy dr Barbara Kołakowska, kierownik hospicjum Caritas Archidiecezji Warszawskiej przy Krakowskim Przedmieściu. - Żeby mógł poznać specyfikę tej pomocy, a nie tylko wchodził i wychodził. Wolontariusz daje innym serce, umiejętność empatii, ale przede wszystkim daje swój czas.
- Ofiarowuję swój czas i różne działania przy pacjencie, aby nie czuł osamotnienia. Samotność jest największym problemem ludzi chorych - twierdzi p. Zbigniew, wolontariusz Hospicjum Opatrzności Bożej Księży Orionistów w Wołominie.

Bezpośredni kontakt

Kampanię „Hospicjum to też życie” zorganizowała Fundacja Hospicyjna przy wsparciu Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz Unii Europejskiej. Trwa już od kilku tygodni i ma potrwać do końca roku. Bierze w niej udział większość ośrodków paliatywno-hospicyjnych z całej Polski.
Cele kampanii to promowanie wolontariatu wśród osób dojrzałych (ze szczególnym podkreśleniem wolontariatu medycznego), aktywizacja społeczna osób od 50. lat wzwyż, wskazanie możliwości wykorzystania ich potencjału zawodowego i życiowego. Także przełamywanie społecznych stereotypów w myśleniu o hospicjach i wsparcie ośrodków paliatywno-hospicyjnych.
Autorzy kampanii chcą być na czasie, doskonale wiedzą, ile daje bezpośredni kontakt potencjalnego wolontariusza z atmosferą miejsca, gdzie miałby pracować.
- W ubiegłym roku dni otwartych nie nagłaśnialiśmy, licząc się z tym, że ci, którzy chcą się o nich dowiedzieć, i tak się dowiedzą. Jednak wielu odwiedzin nie było - mówi dr Barbara Kołakowska. - Teraz chcemy dzień otwarty nagłośnić, żeby przyszło więcej ludzi. Oczywiście, najbardziej nam zależy na potencjalnych wolontariuszach. Ale także na zmianie wizerunku.

Coraz bardziej świadomi

Kampania społeczna „Hospicjum to też życie” prowadzona jest po raz ósmy. - Hasło jest bardzo pozytywne, uważam, że wielu wolontariuszy zgłasza się właśnie pod wpływem kampanii - mówi Marta Puguniec, koordynator ds. wolontariatu. Usłyszeli gdzieś to hasło i przychodzą do nas zaciekawieni, nie do końca wcześniej będąc przekonani, żeby pomagać właśnie w takim miejscu.
Konkretne efekty widać. - Jest coraz więcej wolontariuszy i to coraz bardziej świadomych tego, po co przychodzą. A przychodzą, żeby pomóc w opiece nad potrzebującymi - mówi Marta Puguniec.
W tym roku szczególną uwagę zwraca się na osoby w sile wieku, od 50. roku życia wzwyż. To bardzo ważne dla wielu pacjentów, którzy wolą kontakt z osobami dojrzałymi, a nie takimi, które mogłyby być ich dziećmi czy wnukami.
Pan Zbigniew, wolontariusz hospicjum w Wołominie, podkreśla, jak ważne są dla niego spotkania z pacjentami tej placówki. Mówi, że traktuje ich jak dobrych znajomych, dzieli się z nimi własnym bagażem doświadczeń i oni się odwzajemniają. - Tu moja nauka trwa cały czas i nic się nie powtarza. Tu się odrodziła i wzmocniła moja wiara. Tu króluje empatia i ogromne emocje, miłość i przyjaźń. Staram się być taktowny i wyrozumiały, zachować ciepło i szacunek w kontaktach z pacjentami. Wszystko, co dzieje się wokół, nie jest zmyślone, lecz prawdziwe - twierdzi.

Czas jest względny

Ambasadorką tegorocznej kampanii jest znana aktorka Małgorzata Braunek. Każdy, kto dożył 50 lat i je przekroczył, zaczyna odczuwać, w którą stronę zmierza, i widzi coraz wyraźniej, że wszystko, co się urodziło, musi umrzeć - uważa. - Człowiek robi się na to bardziej wrażliwy. Młodość jest zwrócona bardziej ku życiu i nie zaprząta sobie głowy takimi sprawami, jak choroba, samotność czy śmierć.
Jak znajduje czas na działalność charytatywną? - Czas jest względny - mówi. - A paradoks polega na tym, że im więcej robimy, tym więcej tego czasu mamy. Im mniej działamy, tym szybciej nam on ucieka. Nie jest ważne, czy jesteśmy wolni, czy zajęci, tylko czy chcemy być przydatni, czy też nie.
Warszawskie hospicjum przy Krakowskim Przedmieściu opiekuje się najciężej chorymi. Pod opieką jest 150 osób, w różnym wieku i z różną diagnozą. Dominują choroby nowotworowe. Pacjentami opiekują się osoby w wieku od kilkunastu do ponad 80 lat. Wykonują bardzo różne czynności.
- Sporo jest u nas studentów i to tych bardzo zajętych, którzy i studiują, i pracują, i jeszcze znajdują czas dla potrzebujących - mówi dr Barbara Kołakowska. - Nie chcą poprzestawać na telewizji, imprezach i dyskotekach, twierdzą, że przychodzą do nas, bo potrzebują czegoś więcej. To bardzo budujące.