Warszawskie Płudy przypominają wielki plac budowy, powstaje tu nowa, bezkolizyjna trasa. Jednak bez problemów znajduję drogę do tutejszego domu dziecka prowadzonego przez Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi. Jedno jest pewne - skoro trafiłam tu ja, to bez problemów trafi też św. Mikołaj, a wtedy będzie miał pełne ręce roboty.
Spotkanie opłatkowe dla całej społeczności domu dziecka ma miejsce dwa dni przed Wigilią. - W naszym domu przebywa obecnie 34 dzieci, w wieku od 12 miesięcy do 19 lat. Każde dziecko to inna historia i zupełnie inna sytuacja rodzinna. Niektórzy z naszych podopiecznych święta spędzą z rodzicami, inni z dalszą rodziną, jeszcze inni u tzw. rodziny zaprzyjaźnionej, część zostanie w ośrodku. Dlatego spotykamy się na wspólnym opłatku wcześniej, chcemy wszyscy wspólnie cieszyć się z narodzenia Pana - mówi „Niedzieli” s. Barbara, przełożona wspólnoty.
Święta to niezwykły czas radości, spokoju, odczuwania wspólnoty. Wszystkim bez wyjątku udziela się panująca tu atmosfera. I choć przygotowania wymagają dużych nakładów pracy, to nikt nie narzeka. Dzieci przygotowują kartki świąteczne, bombki, pomagają w porządkowaniu domu. Te starsze wykonują drobne prezenty dla swoich wychowawców i przyjaciół. Każdy na swój sposób czeka na moment łamania się opłatkiem z najbliższymi.
- Życzę ci nowej mamy i taty - te płynące z głębi serca życzenia najczęściej padają z ust małych dzieci, którym najbardziej brakuje zainteresowania i miłości rodziców. - Życzę ci tego, aby w twojej rodzinie był spokój, byś wreszcie mogła wrócić do domu; Życzę ci, by rodzice przestali pić i znaleźli pracę - tu wszyscy znają się „na wylot”, dlatego nie ma miejsca na wyświechtane „wszystkiego najlepszego”, a życzenia dotykają tych najbardziej intymnych przestrzeni. - Życzę ci, abyś został architektem - z wiekiem dzieciom zmieniają się priorytety i marzenia. Bardzo poważnie traktują swoją przyszłość i to stawianie kolejnych kroków na drodze do wymarzonego zawodu staje się numerem jeden na liście planów.
Opłatek, kolacja, prezenty, kolędy - dzieci najchętniej śpiewają te najbardziej popularne: „Dzisiaj w Betlejem”, „Gdy się Chrystus rodzi” czy „Wśród nocnej ciszy”. Potem przychodzi czas pakowania i wyjazdów na święta. Dla niektórych to szansa na przeżycie „prawdziwych świąt”, bez alkoholu, kłótni, strachu, które towarzyszyły im w domu w czasie gwiazdki. Dzieci wiedzą, że wyjazd na święta do tzw. rodziny zaprzyjaźnionej to wyjazd tylko na święta, że to czas krótkich wakacji, że nie pociąga on za sobą adopcji. - Często jest tak, że święta spędzone w rodzinie zaprzyjaźnionej mocniej wiążą tę rodzinę z dzieckiem niż dziecko z rodziną. Rodzina zaprzyjaźniona nie wyobraża sobie sytuacji, w której kolejne święta miałyby się odbyć bez oczekiwanego małego gościa i z dużym wyprzedzeniem zwracają się z prośbą o wspólne spędzenie świąt - tłumaczy s. Barbara.
Zdobycie statusu rodziny zaprzyjaźnionej to proces trwający minimum trzy miesiące i choć wydaje się prosty w swych założeniach, to w praktyce nie każdy jest w stanie go uzyskać. Chcący stać się rodziną zaprzyjaźnioną (zarówno rodziny, jak i osoby samotne) zgłaszają się do ośrodka adopcyjnego, skąd są kierowani na obowiązkowe szkolenia z pedagogiem i psychologiem. Podstawowym wymogiem jest dobry kontakt z dzieckiem, uzyskanie pozytywnej opinii z domu dziecka oraz przychylnego wyroku sądu, do którego rodzina zgłasza się z prośbą o urlopowanie dziecka.
A jak święta spędzą dzieci, które zostaną w ośrodku? - Ci podopieczni zostaną zaproszeni na Wigilię do nas, do sióstr. Wspólnie zjemy wieczerzę wigilijną w naszym zakonnym refektarzu, wyjątkowo wyłączonym z klauzury. Będzie dużo radości, tradycyjne liczenie potraw, bo przecież musi ich być dwanaście, a o północy wspólnie przeżyjemy Pasterkę w kaplicy znajdującej się w ośrodku - wyjaśnia s. Barbara. - Planujemy również wspólne zwiedzanie szopek bożonarodzeniowych, kolędowanie i przygotowywanie jasełek - dodaje.
Siostra Barbara zapytana o ulubioną kolędę przyznaje, że ciężko jej wskazać jedną, tę naj. Lubi wszystkie i, jak mówi, wśród ulubionych wymieniłaby te najpopularniejsze. Jednak po chwili dodaje: - Jest taka piosenka „Gangu Marcela” - „Kiedyś to były święta”, co prawda nie jest to kolęda, ale oddaje niezapomnianą i wyjątkową atmosferę tych dni. Chciałabym, by nasze dzieci też ją polubiły - mówi z uśmiechem.