Ktokolwiek wejdzie do franciszkańskiej świątyni w godzinach porannych w dzień wtorkowy, natrafi na Mszę św. z nabożeństwem do św. Antoniego. Będą tam czytać prośby i podziękowania, będzie piękna pieśń: Si quaeris miracula, mors arror, calamitas - śpiewana po łacinie lub po polsku.

Orędownictwo św. Antoniego zwłaszcza w sprawach rzeczy zagubionych jest niezawodne.

Św. Antoni urodził się w Lizbonie w roku 1195, a zmarł w Areella (k. Padwy) w roku 1231. Żył więc zaledwie 36 lat, a tak wiele zdziałał w służbie Bożej. O. Cecylian Niezgoda pisze o św. Antonim, że to fenomen w życiu Kościoła. Na uwagę zasługuje cześć jaką Święty oddawał Najświętszej Pannie. Naśladował w tym względzie samego św. Franciszka, który również czcił Najświętszą Pannę, ułożył dla Niej akt poświęcenia się, zaczynający się od słów: "O Pani moja, Święta Maryjo, oddaje Ci się cały" i dał takie polecenie Braciom: "Rozkazuję wszystkim braciom moim, którzy są teraz i będą w przyszłości, wielbić Matkę Boga zawsze i czcić Ją na wszystkich drogach, wszystkimi sposoby, jak tylko mogą i odnosić się do Niej z największą czcią i poddaniem" .

W tym duchu działając, św. Antoni głosił cześć Najświętszej Panny, a wśród swoich pism zostawił cztery kazania na święta Najświętszej Maryi Panny. Sławny cytat z Księgi Mądrości Syracha, który Kościół święty odnosi do Najświętszej Panny, wziął św. Antoni za podstawę swoich kazań. Cytat ten brzmi: "Jako gwiazda zaranna między mgłami i jako pełny księżyc we dni swoje świeci. I jako słońce jaśniejące. Jako tęcza jaśniejąca miedzy jasnymi obłokami i jako kwiat róży we dni wiosny. I jako lilie, które rosną nad cieknącą wodą i jako kadzidło pachnące we dni letnie. Jako ogień błyskający się i kadzidło gorejące w ogniu. Jako naczynie ze złota mocne a całe, wszelkim drogim kamieniem ozdobione. Jako oliwa rodząca i cyprys wznoszący się wysoko" (por. Syr 51, 6-10).

Zdanie to św. Antoni dostosował bardzo wymownie do czterech uroczystości Najświętszej Panny, to jest: Narodzenia, Zwiastowania, Oczyszczenia i Wniebowzięcie.

Przytoczmy przynajmniej jedno zdanie z nauki św. Antoniego o Najświętszej Pannie: "Ta nasza Estera była bardzo piękna podczas zwiastowania anielskiego, była niewymownie cudna podczas zstąpienia Ducha Świętego, była wdzięczna dla oczu wszystkich podczas poczęcia Syna Bożego. Kiedy poczęła Syna Bożego, twarz Jej jaśiała takim blaskiem, że nawet sam św. Józef nie śmiał spoglądać na Jej twarz".

We franciszkańskim kościele Ojców Bernardynów w Rzeszowie pradawna uroczystość św. Antoniego jest obchodzona jako odpustowa w sam dzień Świętego, to jest 13 czerwca, poprzedzona nowenną dziewięciu wtorków. W dzień odpustowy porządek nabożeństw jest niedzielny, więc Msze św. z kazaniami odprawiane są o godz. 6.00, 7.30, 9.00, 10.00, 12.00, 13.30, 16.30, 18.30 z zachowaniem zwyczaju poświęcenia lilii i błogosławieństwa dzieci.