Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
Po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

Idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
Wśród odwróconych plecami i obalonych w proch

Ocalałeś nie po to aby żyć
Masz mało czasu trzeba dać świadectwo

Bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
W ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

A Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze
Ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

Niech nie opuszcza ciebie twoja siostra Pogarda
Dla szpiclów katów tchórzy - oni wygrają
Pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę
A kornik napisze twój uładzony życiorys

I nie przebaczaj zaiste