„W pocie więc oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie” (Rdz 3, 19) - mówi Pan Bóg do Pierwszych Rodziców, którzy zgrzeszyli i zostali wypędzeni z raju.

Tak, jesteśmy ludźmi pracującymi w pocie czoła, podejmującymi duży wysiłek, żeby przeżyć, żeby znaleźć się w środku życia. Ten wysiłek rozpoczyna się już w latach młodości, kiedy uczymy się odpowiedzialności za swoje życie. Poznajemy smak wysiłku, zmęczenia i pierwszych rozczarowań. Często Wy, młodzi ludzie, musicie podejmować pracę niezgodną ze swoimi kwalifikacjami, za niewystarczające wynagrodzenie, a przecież musicie być zadowoleni, że w ogóle możecie pracować. Jeśli Waszym powołaniem jest życie w rodzinie, każdy z Was pragnie, żeby rodzina była szczęśliwa. Żeby zawsze była praca i żeby Wasze dzieci i żony czy mężowie mieli dobre warunki życia, żeby stać ich było na leczenie, wykształcenie potomstwa, zadbanie o przyszłość. To jest zadanie, które staje przed każdym człowiekiem.

A dziś często człowiek stawiany jest pod ścianą; obawia się, że straci z dnia na dzień pracę i nie będzie wiedział, jak rozwiązać swoje problemy, dokąd pójść, że nikt nie przyjdzie go ratować. Stąd ważna i niezastąpiona rola Kościoła, który wspiera, ale też pilnuje i broni sprawiedliwości społecznej, broni praw każdego człowieka.

Zachęcam Cię, młody Czytelniku, który być może sam jeszcze nie podjąłeś pracy, abyś rozejrzał się wokół siebie i pomyślał, co Ty możesz zrobić dla tych ludzi z Twojego otoczenia, którzy ciężko pracują. Może warto zauważyć i docenić ich pracę, warto ofiarować modlitwę w ich intencji, dziękując za ich wysiłek.