Zupełnie nie pamiętam, co myślałem, niosąc Ewangeliarz przed trumną Jana Pawła II. Chciałem jedynie nieść go godnie. Tak jak się niesie najważniejszą księgę swojego życia. Księgę życia Jana Pawła II – tę najważniejszą księgę świata kładłem na jego trumnie i czułem, jaki jestem niegodny tego gestu. Czułem się tak mały i tak grzeszny... Prosiłem Pana Boga, bym mógł ją nieść w moim życiu tak, jak to czynił Jan Paweł II. Bym jej nigdy nie zamknął.

Kard. Konrad Krajewski, jałmużnik papieski

Jana Pawła II lepiej poznałam przy okazji pielgrzymki w 2002 r. Odwiedziłam go wtedy na ul. Franciszkańskiej w Krakowie. Z perspektywy czasu muszę przyznać, że on już wtedy wiedział, w jakim kierunku potoczą się ludzkie losy, on już wtedy miał diagnozę na dzisiejsze czasy. Trzeba go słuchać, czytać i stosować w życiu to, co on mówił. Często modlę się na różańcu, który dostałam od naszego papieża.

Anna Popek, dziennikarka

Jan Paweł II udowodnił mi, że można dążyć do świętości, żyjąc bardzo blisko ludzi, z uśmiechem na twarzy, nie narzekając na trudy swojego pielgrzymowania. Nawet kiedy się jest ciężko chorym. Papież – autorytet.

Tau, raper, vloger

Moje pierwsze spotkanie z Ojcem Świętym miało miejsce wśród dziesiątek tysięcy ludzi przed kościołem św. Anny w Warszawie na początku czerwca 1979 r. Warto było tak długo czekać. Kiedy przybył Jan Paweł II, nie czułem zmęczenia, tylko radość z bycia obok człowieka, który objął najważniejszą funkcję na ziemi. Dla mnie był to wspaniały czas powiewu nadziei na zmiany. Czas wielkiej mocy wewnętrznej.

Hirek Wrona, dziennikarz muzyczny

Postać św. Jana Pawła II jest dla mnie, jako członka Ruchu Światło-Życie, wyjątkowa. Jeszcze jako kardynał podczas Dnia Wspólnoty powiedział: „Jest mi osobiście bliski ten styl życia”, a także: „Groziłaby nam pustynia, gdybyśmy nie tworzyli oaz”. Skoro taki styl życia jest bliski tak świętemu człowiekowi, to ja również staram się prowadzić swoje życie w oparciu o zasady wypracowane przez ks. Franciszka Blachnickiego. Podziwiam w św. Janie Pawle II bezgraniczne oddanie się Maryi. Powinna to być szczególna motywacja dla nas – mieszkańców diecezji maryjnej, u stóp Jej jasnogórskiego sanktuarium.

Adam, Ruch Światło-Życie, Częstochowa